Kirowskie

czwartek, 12 lutego 2015

Zwiezda, czyli pierwszy zegarek dla dam.

Witajcie, dziś prezentuję pierwszy w historii sowieckiego zegarmistrzostwa zegarek stworzony z przeznaczeniem dla kobiet. Czasomierz ten nazwano Zwiezda, na cześć radzieckiej gwiazdy - symbolu zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej (22 czerwca 1941- 9 maja 1945)

fot. Wojciech Tymkiewicz

Prezentowaną Zwiezde wyprodukowano w 1954 roku i pochodzi z Fabryki Zegarów w Penzie, która swą historię rozpoczyna w kwietniu 1935 roku, kiedy rząd ZSRR podjął uchwałę w sprawie organizacji zegarmistrzowstwa w Penzie, mieście obwodowym Rosji. Stworzenie przemysłu zegarkowego było wielkim przedsięwzięciem, więc prędko wysłano głównego inżyniera zakładów do Francji do zakładów Lipa, gdzie mógł nabyć bezcennego doświadczenia oraz poznać nowoczesne technologie produkcji czasomierzy. W krotce firma Lip zgodziła się odsprzedać dokumentację mechanizmu T-18 Związkowi Radzieckiemu, lecz nie czekając na sfinalizowanie umowy, zakłady w Penzie rozpoczęły produkcję swoich czasomierzy.Pierwsze zegarki wyprodukowane w Penzie wydano w 1937 roku. Do 1938 roku z zakładów wyszło 1012 zegarków opartych na werku Lipa, który początkowo dostarczał niezbędne komponenty.
5 maja 1940 roku Komisariat Generalny Inżynierii wydal dekret uznający zakłady w Penzie jako trzecie zakłady zegarowe w kraju. (Dla przypomnienia pierwsze - 1MCzZ im. Kirowa, drugie, 2MCzZ, czyli CzCzZ) W czasie wojny zakłady w Penzie, tak jak większość sowieckich fabryk pracowała na potrzeby wojska.
Po wojnie w fabryce rozpoczęła się produkcja znanego damskiego zegarka o dumnej nazwie Zwiezda, czyli gwiazda, lecz jej produkcji zaprzestano na początku lat 60-tych na rzecz nowych modeli.  Przez chwilę produkowano także znane zegarki Pobieda na werku K-48, lecz w 1949 roku zgodnie z zarządzeniem Józefa Stalina w fabryce mogły już być produkowane tylko damskie zegarki, więc produkcję Pobied przeniesiono do innych zakładów w kraju. Właśnie wtedy zaistniała marka Zaria, która na cale dekady zdominowała rynek zegarków damskich. Na początku lat 50-tych rozpoczęto zgodnie z ówczesnymi trendami produkcję zegarków o bardzo małym kalibrze. Ich średnica nie przekraczała 1 cm. W 1963 roku ich produkcję przeniesiono do nowo otwartej Mińskiej Fabryki Zegarów oraz 2 Moskiewskiej Fabryki Zegarów w Czystopolu.

fot. Wojciech Tymkiewicz

Z biegiem lat Penzenskie Zakłady Zegarowe prężnie się rozwijały i pomagały stworzyć w 1950-1951 roku Fabryke Zegarów w Ugliczu, z której pochodzą zegarki znanej marki Czajka  oraz  w 1954-1955 Mińską Fabrykę Zegarów z której wychodziły się m.in wspaniałe zegarki garniturowe marki Łucz.
Przez pierwsze 25 lat istnienia fabryki wyprodukowano 43000000 zegarków, lecz złota era zakładu miała dopiero nadejść. Tylko w 1975 roku wyprodukowano 6280000 zegarków, co stanowiło tylko 22% całkowitej produkcji czasomierzy w ZSRR a pod koniec lat 80-tych  Fabrykę Zegarów w Penzie opuściło 50  mln zegarków! Te dane tłumaczą dużą popularność tych zegarków na współczesnych targowiskach. Fabryka Zegarów w Penzie  nie zakończyła swojego żywota tak jak wiele fabryk po upadku ZSRR i dziś nadal produkuje wspaniałe, sprawdzone, mechaniczne zegarki.

czwartek, 5 lutego 2015

Stolicznyje, czyli Kirow z Moskwy

Witajcie, dziś na blogu  przedstawiam kupionego dzisiaj Stołecznego z lat 60-tych. Jest to zegarek dosyć unikatowy, tym bardziej w takim stanie zachowania jak mój egzemplarz.

fot. Wojciech Tymkiewicz

fot. Wojciech Tymkiewicz
Przedstawiany zegarek pochodzi z Pierwszej Moskiewskiej Fabryki Zegarów im. Siergieja Kirowa, której historia rozpoczęła się w 1929 roku, kiedy rząd sowiecki wydał dekret o budowie zakładów w ramie pierwszej pięciolatki. W nowej fabryce rozpoczęto produkcję zegarków kieszonkowych oraz wojskowych. W latach 1930-40 wytworzono 2400000 sztuk czasomierzy.  Moskiewski zakład był pierwszą tak dużą fabryką zegarów w ZSRR. Wcześniej radziecka branża zegarkowa obejmowała szereg małych zakładów, w których produkcja czasomierzy miała charakter manufakturowy. W 1935 roku zakład nazwano na cześć działacza partyjnego - S.M. Kirowa. W czasie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej fabrykę ewakuowano do Złotoust (obwód czelabiński). W 1942 ponownie otwarto ją w Moskwie. W latach 1946-1960 produkowano równoczesnie z Czystopolską Fabryką Zegarów słynące z wytrzymałości zegarki "Pobieda". Od początku lat 60-tych większość produktów moskiewskich zakładów nosiło nazwę Poljot, czyli lot. Inspiracją nazwy, podobnie jak w Czystopolskich zakładach, były loty w kosmos. 

Tarcza zachowana w idealnym stanie.
fot. Wojciech Tymkiewicz




wtorek, 6 stycznia 2015

Sowieta w zachodniej odsłonie

Dziś na blogu prezentuję bardzo ciekawy kolekcjonerko zegarek, Wostoka, lecz w wersji eksportowej noszącej nazwę Cornavin.

fot. Wojciech Tymkiewicz

Sama nazwa tak jak wiele sowieckich produktów jest bardzo enigmatyczna. Wiele osób nie może uwierzyć, że to produkt zza wschodniej granicy, gdyż takowe przeważnie nosiły czysto rosyjskie nazwy, nie żadko z wydźwiękiem propagandowym. W tym przypadku jest inaczej, nazwa nie ma nic wspólnego z Rosją.
Przez lata marka Cornavin była wielką zagadką. Kiedy dziś sięgamy po źródła historyczne, nadal ciężko sprecyzować jej pochodzenie oraz rację bytu w Związku Radzieckim. Jedne informacje podają, że była to marka eksportowych zegarków produkowanych w ZSRR, natomiast inne twierdzą, że szwajcarska marka Cornavin zlecała sowieckim fabrykom produkcje  luksusowych jak na radzieckie realia czasomierzy pod swoją nazwą. Pod koniec lat 70-tych, kiedy zachodnia marka splajtowała, rząd ZSRR wykupił prawa do Cornavina. Dziś ciężko określić, która z tych hipotez jest prawdziwa, lecz najprawdopodobniejsza wydaje się ta ostatnia.
Przedstawiany zegarek pochodzi z końca lat 80-tych i oparty jest na werku Czajki. Całość zamknięta jest w platerowanej 22-karatowym złotem kopercie. 
Warto mieć Cornavina w swojej kolekcji, ponieważ jest to ewenement wśród radzieckich czasomierzy.


niedziela, 4 stycznia 2015

fot. Wojciech Tymkiewicz

Perła sowieckiego zegarmistrzostwa


Dziś na blogu prezentuję piękną Sławę na 21 kamieniach, nie wątpliwie perłę radzieckiego zegarmstrzostwa. Egzemplarz w mojej kolekcji zachowany jest w stanie bardzo dobrym. Stan idealny dyskwalifikują tylko nieliczne ślady użytkowania. Czasomierz powstał w Drugiej Moskiewskiej Fabryce Zegarów pod koniec lat 70-tych. Dokładny rok rpodukcji nie jest znany, lecz wiadomo, że ten model miał premierę w 1979 roku zgodnie z katalogiem zamieszczonym przez pana Sergieja Antonowa. (foto 2)

fot. Wojciech Tymkiewicz
Skan oryginalnego katalogu, pierwsza od lewej to omawiana Slava.
Źródło: https://plus.google.com/113098239036073221216/photos?banner=pwa

Wspomniana Druga Moskiewska Fabryka Zegarów swą działalność rozpoczęła w 1924 roku. Produkowane tam zegarki od początku były z założenia dostępne dla mas ludu pracującego miast i wsi. Początkowo produkowano tam tylko zegarki męskie lecz z czasem w ofercie zakładów pojawiły się też czasomierze dla kobiet. Od lat 60-tych fabryka zaczęła słynąć z marki Sława.W latach 90-tych rosyjskie kierownictwo branży zegarków zawiesiło produkcję czasomierzy w Drugiej Moskiewskiej Fabryce Zegarów. W 2005 r.aktywowano markę Sława, która została kupiona przez prywatną firmę.

Koperta Slavy wykonana jest z mosiądzu platerowanego 22-karatowym złotem.
fot. Wojciech Tymkiewicz

Wysokie indeksy to jedna z wielu ciekawostek designerskich zastosowanych w omawianym egzemplarzu.
fot. Wojciech Tymkiewicz


Pozdrawiam i zapraszam do lektury kolejnych wpisów.







sobota, 6 grudnia 2014

Pobieda ZIM po kapitalnym remoncie

Witajcie, dziś na blogu przedstawiam malutką Pobiedę z początku lat 50-tych, którą wczoraj odebrałem z remontu kapitalnego (łącznie z chromowaniem kapitalnym). Jestem bardzo zadowoly zarówno z efektu, jak i niskiej ceny tego zabiegu - łącznie z zakupem samego zegarka było to 50zł.

Pobieda pochodzi z Zakładów im. Maslennikowa w Samarze, która swoją działaność zaczyna na początku XX wieku od produkcji amunicji.

fot. Wojciech Tymkiewicz

W latach 1909-1918 dekretem Mikołaja II z 1906 roku "Na budowę zakładów wojskowych środków publicznych", w 1909 została stworzona Tymczasowa Komisja do spraw ekonomicznych Samary. W tym samym roku rozpoczęla się budowa fabryki na terenie dawnego toru wyścigowego  między Samarą i Annaevskim wąwozem Postnikov. Prace ziemne wygrał francuski JSC "Kustodis" budynek zbudowany główne przez ekipę specjalistów włoskiej firmy "Messina". Na budowie pracował  niemiecki JSC "Vassidlo", "Spahn" i wiele innych. Projekt budowy prowadzony przez gen. Germoniusa i pułkowników oraz Waltera Schmidta. W zakład planowano produkować rury aluminiowe i rękawy do starterów trzech armat szybkiego ognia. Do roku 1911 budowa fabryki została zakończona, a 14 września  1911 było otwarcie drugiej części instalacji. Pracowało około 2500 osób, które produkowałi bezpieczniki do pocisków artyleryjskich. Dla nich wybudowano wioskę mieszkalną o nazwie Raboczim (pracownicy) .Firma zatrudniała ludzi, którzy później stali się wybitnymi bolszewikami  - Nicholas Shvernik i Walerian Kujbyszew.8 grudnia 1917w prowadzono  Dekret o Pokoju, ale w czerwcu 1918 r. zakład zatrzymuje produkcje z powodu przejęcia fabryki przez bolszewików

Okres radziecki

W 1923 roku zakład ponownie rozpoczął produkcję. W tym samym czasie, na wniosek komitetu zakładowego pierwszym sekretarzem Rady Miasta Samara został mianowany Alexander Maslennikow.
W czasie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej zakład opanował produkcję pocisków Maslennikov dla słynnej "Katiuszy", a także amunicji dla wszystkich broni. W 1942 roku, zakład został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy, a w 1971 w dniu rocznicy 60-lecia zakładu - Ordere Rewolucji Październikowej. Kadra kierownicza, projektantów oraz pracowników otrzymała również nagrody państwowe.Oprócz produkcji wojskowej na zakład zaczął produkować towary cywilne. W 1937 roku firma  opanowała sztukę zegarmistrzostwa. Odtąd zakład będzieprodukować do 2,5 mln zegarki rocznie, w tym pod własnym logo "ZIM".  Na początku lat 50-tych w Samarze rozpoczęto również produkcję zegarków "Pobieda" sławiących zwycięstwo ZSRR w II Wojnie Światowej.

fot. Wojciech Tymkiewicz


W 1959 roku rozpoczął masową produkcję urządzeń elektronicznych dla przemysłu przyrządy, 1959/61, zorganizowana produkcja i produkcja obrabiarek fotozatvorov w 1970 roku rozpoczęła produkcję sprzętu medycznego i aparatury elektropultovoy, a w 1980 roku - produkcja maszyn do szycia typu domowego, silników i gama produktów dla przemysłu motoryzacyjnego. ZIM posiadał wyspecjalizowane budynki dla pracowników:  Pałac Kultury i Nauki "Gwiazda", szkoły, przedszkola, internaty, stołówki oraz obiekty sportowe. Budynki fabryczne zajmują ogromny obszar  wzdłuż rzeki Wołgi. Ze względu na dużą liczbę osób, które pracowały w zakładzie stworzono dogodne warunki dla transportu publicznego - tramwaj i autobus zatrzymuje się naprzeciwko wejścia do fabryki a pierścień linii trolejbusowej na skrzyżowaniu Prospectu Maslennikowa i Nowego Parku. W 1990 r. fabryka zbankrutowała.Wiele obiektów społeczno-kulturowych należących do fabryki zachowano, np: teatr, Pałac Kultury, biblioteka, studio sztuki, stadion "Volga" dzieci.  Dom Kultury "Gwiazda" został przerobiony na  kompleks kulturalno- rozrywkowy. W 2007 r., były teren zakładu ZIM oddano dla rozwoju budownictwa mieszkaniowego i komercyjnego.